Mijn plan voor het komende jaar: veel zelfstudie doen, half oktober aanmelden voor de staatsexamens, in februari decentrale selectie geneeskunde, in mei staatsexamen maken en daarna nog de mondelinge examens. Om mezelf in leven te houden wil ik daarnaast ook werken, en misschien een kamer zoeken. En ik ben bang. Ontiegelijk paranoia dat er ergens een adder onder het gras verborgen zit die alles om zeep gaat helpen.
Het is gewoon zo raar. In februari al de decentrale selectie, dan heb ik nog niet eens examen gedaan. Er spelen verschillende soorten angsten. Wat als ik niet goed voorbereid ga zijn? Misschien zit er een onderdeel in wat ik niet heb geleerd omdat ik gewoon écht niet wist dat het er in zou kunnen komen. Misschien krijg ik wel een mega blackout, of wordt ik zo boos en gefrustreerd op mezelf omdat ik het niet snap en loop ik lang voordat de tijd om is al de zaal uit. Want ja, het is beter weg te rennen voor iets engs dan het confronteren. Ook ben ik bang voor adders buiten mijn macht, dat er bijvoorbeeld een regel blijkt de zijn die zegt dat je niet met staatsexamens binnen komt. Of ander soort bureaucratisch gezeik. Ook ben ik bang voor het moment dat ze mijn cijferlijst gaan willen zien, wat moet ik dan in hemelsnaam laten zien? Mijn zessen voor Nederlands en filosofie? Ik weet mijn cijfers verdomme pas in juli. Willen ze me dan wel voor die tijd plaatsen. Misschien mag ik het pas het jaar daarop doen. Of misschien móet ik wel, omdat ik het de eerste keer ga verpesten en niet binnen ga komen.
Waar deze angsten vandaan komen? Alles met betrekking tot de decentrale selectie is zeker (deels) afkomstig van mijn ervaringen van de afgelopen jaren. Dan bedoel ik vooral de Vavo, maar ook een klein beetje de Stichtse en het Mbo in Hilversum.
Ik ben op zoek naar manieren om de angsten te stillen. Ik wil gewoon zo goed mogelijk voorbereid zijn op de decentrale selectie, daarom ben ik al aan het kijken naar welke boeken ik het beste aan kan schaffen. Met iedere kleine vraag waarmee ik zit over de decentrale selectie bel ik meteen het klantenservice nummer. En in oktober is de open dag van de UvA. Ik hoop gewoon zo snel mogelijk alles duidelijk te hebben.
Ik weet het gewoon niet of deze angst een onderbuikgevoel is, of gewoon paranoia door eerdere klote ervaringen. We zullen het vanzelf zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten